31 Augustus, Piñeda – Tapia de Casariego
28 km, zeehoogte


Het is nogal druk met een hoop nieuwe onervaren pelgrims.
Jürgen en ik slakkeren er een beetje tussendoor en maken dat we wegkomen.
Al gauw zijn we 5 km verder in Navia een aardig plaatsje met een grote brug aan een Ría. Deze wordt overgestoken en aan de andere zijde zoeken we de weg omhoog een stukje door het bos.

 

 

Navia

 

De trein gaat over Navia

 

Tot la Caridad is het nog 8 km, maar de “Ruta” slingert een beetje langs de Carretera en is daarom niet de mooiste.
In La Caridad na 15 km komen we langs de refugio, die natuurlijk zo aan het eind van de morgen nog dicht is, maar er leuk uitziet.
Tijd voor koffie met een broodje, waar we dan ook rustig de tijd voor nemen.
Overigens is in dit plaatsje niet veel te beleven en daarom gaan we al gauw verder.

      

 

 

Jacobszwaard

 

Het gebied van de baaien

 

Jürgen komt uit Bamberg in Zuid Duitsland en spreekt consequent een bijna niet te verstaan soort Beiers dialect.
Nu lukt dit me wel, maar het kost wel een hoop energie.
Hij is een vrijgezel van achter in de dertig die, na enige teleurstellingen, toch op een vrouw uit is. Hij heeft er één op het oog, maar moet die eerst nog even losweken uit een andere relatie.
Jürgen is een levenslustige Bayer met een geweldige boerenslimheid.
In Cudillero had hij geprobeerd in één van de pensions te slapen.  Vond dit veel te duur, dus was hij doorgelopen.
Alleen had hij het gauw zat en was in een gangetje tussen twee huizen in gaan liggen, met zijn matje en slaapzak.
Midden in de nacht was iemand bijna over hem gestruikeld en zich rot geschrokken.
Het nadeel was dat zijn slaapzak nu wel gewassen moest worden, omdat er slijmsporen van slakken op zaten!

Het weer is de gehele tijd donker en dreigend, maar als zovaak trekt het plotseling open en wordt het zonniger.
Richting Porcia wordt het steeds mooier met uitkijk op baaien, zee en door rustieke dorpjes.

  

 

Playa de Porcia

 

De bocht voor de refugio

 

Vanaf Porcia kan alternatief de kustroute gevolgd worden wat erg aan te bevelen is gezien de werkelijk magnifieke uitzichten over de baaien.
Bij Playa de Porcia staat nog een herdenkingsbord over het laden van schepen met Mineral de Hierro (ijzeroer) in het schip Valquenburg Rotterdam uit 1928!

 

De mooist gelegen refugio

 

Achter de refugio

 

We lopen door weilanden met akkers, waarna plotseling weer een baai opduikt en staan we voor de refugio.
De ligging is eenmalig en de mooiste van de gehele route!
Omdat het pas 14:30 uur is hebben we nog tijd er goed van te genieten.
De hospitalero is een Bask met fiets die zijn zaakjes goed in orde heeft.
In het zo op het oog kleine huisje zijn toch nog 32 bedden en we gaan boven liggen.
Voordat we de noodzakelijke klusjes doen gaan we eerst het centrum van Tapia de Casariego in.
De restaurants zitten hier stampvol op zondag en het valt nog niet mee een plekje te veroveren.
Wachtend aan de bar doen we de Pinchos alle eer aan.
Deze staan klaar voor de gasten. Het zijn mooie puntjes Tortilla, waarbij Jürgen zo ongeveer een halve taart naar binnenwerkt! Niemand zegt iets.
Uiteindelijk krijgen we voor 14 Euro een perfect Menu.

Teruggekomen doen we na de wasjes een tukje en ik loop hierna om de refugio heen. Aan de voorzijde heeft men de oude stadswasplaats gerestaureerd waar vroeger de vrouwen met borstel en groene zeep dagelijks bezig zijn geweest.
Nu is het eigenlijk meer een monument.
Aan de achterzijde kijk je uit over de baai en ik schuif aan bij Gabi met vriendin, Duitse meiden die me aan de wijn nodigen.
Gezellig babbelen we wat terwijl Jürgen beneden pogingen doet om te zwemmen.
De branding op de stenen is zo heftig dat hij, behalve moeite met zijn broek er naderhand bijna niet uit kan komen.

  

Het haventje van Tapia de Casariego

 

 

Het Centrum

 

’s Avonds zitten we aan het haventje op een terrasje te genieten van de Spaanse familietaferelen om ons heen.
Voorzichtig vertel ik Loes met een goede week in Santiago aan te willen komen want we schieten goed op.
Morgen gaan we Galicië in richting het binnenland.
Als we in de refugio gaan slapen worden we de gehele nacht begeleid door het geruis van de branding.
Dat slaapt lekker nu ik 678 km langs de zee gelopen heb!

 

tab